از 200 شب تا یک روز اقتدار؛ ایران هنوز در میدان است

به گزارش خبرگزاری صداسیما؛ حضوری که حالا از متن شب های تهران و شهر های ایران، به یک نمایش گسترده تر از انسجام و آمادگی ملی رسیده است. معنای اصلی این اتفاق، تعداد جمعیت نیست؛ پیامی است که یک ملت با حضور خود مخابره می کند: ایران در برابر فشار و تهدید، جامعه ای منفعل و ازهم گسیخته نیست.

در منطق بازدارندگی، قدرت فقط در سلاح خلاصه نمی شود. توان دفاعی زمانی پیام کامل تری دارد که در کنار آن، جامعه ای منسجم، امیدوار و آماده ایستادن پای منافع ملی وجود داشته باشد.

استمرار حضور مردم می تواند برای طرف مقابل نشانه ای از تاب آوری اجتماعی باشد؛ یعنی محاسبه فشار، تهدید و بی ثبات سازی را نمی توان صرفاً بر اساس فشار بر ساختار های رسمی انجام داد.

اهمیت 200 شب دقیقاً همین جاست. حضور یک روزه را می توان یک واکنش دانست؛ اما استمرار، معنا و وزن دیگری دارد. وقتی مردم در طول ماه ها میدان را ترک نمی کنند، پیام آن از یک «حادثه» به یک «روند» تبدیل می شود. در روایت رسمی، این استمرار به عنوان پشتوانه مقاومت و خنثی کننده سناریو های فشار و شکاف اجتماعی تفسیر شده است؛ هرچند اثر مستقیم آن بر تصمیمات طرف مقابل را نمی توان به صورت عددی اندازه گیری کرد.

«جان فدایان» می تواند نقطه اتصال این دو مفهوم باشد:

*حضور مردم و قدرت ملی. یعنی اقتدار ایران فقط در میدان دفاعی دیده نمی شود؛ در اقتصاد، علم، فناوری، دیپلماسی، رسانه و مهم تر از همه، در سرمایه اجتماعی و اراده مردم نیز باید خود را نشان دهد. قدرت واقعی، مجموعه ای از همین توانمندی هاست که در کنار یکدیگر، ظرفیت ایستادگی کشور را افزایش می دهند*.

اما شاید مهم ترین پیام این روز، برای خود مردم باشد: *قرار نیست آینده ایران را ترس و تهدید تعیین کند. آینده را ملتی می سازد که در سخت ترین روز ها امیدش را حفظ می کند، اختلاف ها را به شکاف تبدیل نمی کند و از دل فشار، توان تازه ای برای ساختن بیرون می آورد*.

200 شب، پایان یک مسیر نیست؛ می تواند آغاز فصل تازه ای باشد؛ فصلی که در آن حضور مردم از یک واکنش به یک سرمایه پایدار ملی، و اقتدار از یک شعار به یک واقعیت چندبعدی تبدیل شود؛ و امید، دقیقاً از همین جا آغاز می شود:

ایران آینده، ایرانی است که قوی تر، منسجم تر، امیدوارتر و آماده تر از امروز خواهد بود؛ چون پشتوانه بزرگ این سرزمین، فقط آنچه در اختیار دارد نیست، بلکه مردمی هستند که هنوز برای آینده ایران ایستاده اند.

برمک بیات

کارشناس ارشد رسانه